توانبخشی پس از عمل آسیب مفصل آرنج
1، و اکثر بیماران شکستگی دارند که مشکلات خاصی را برای درمان به همراه دارد. حتی اگر این بیماری پس از درمان جراحی برطرف شود، اگر بیماران پس از جراحی تحت درمان توانبخشی قرار نگیرند، به طور جدی بر بهبودی بعد از عمل تأثیر می گذارد. بنابراین آسیب مفصل آرنج چیست و چگونه می توان درمان توانبخشی پس از عمل را انجام داد؟ در زیر مطالب مرتبط را به همه معرفی خواهم کرد.
مفصل آرنج یکی از مستعدترین نواحی آسیب دررفتگی در بدن انسان است و اکثر بیماران شکستگی دارند که مشکلات خاصی را در درمان ایجاد می کند. حتی اگر این بیماری پس از درمان جراحی برطرف شود، اگر بیماران پس از جراحی تحت درمان توانبخشی قرار نگیرند، به طور جدی بر بهبودی بعد از عمل تأثیر می گذارد. بنابراین آسیب مفصل آرنج چیست و چگونه می توان درمان توانبخشی پس از عمل را انجام داد؟ در زیر مطالب مرتبط را به همه معرفی خواهم کرد.
آسیب مفصل آرنج چیست؟
مفصل آرنج عمدتاً از مفصل اولنار بازو (مفصل قرقره ای متشکل از تروکلئر استخوان بازو و استخوان اولنار)، مفصل شعاعی بازو (مفصل توپی و حفره ای متشکل از سر استخوان بازو و تقعر مفصل شعاعی)، مفصل شعاعی اولنار پروگزیمال و مفصل شعاعی شعاعی استخوان بازو (یک مفصل شعاعی متشکل از مفصل استوانه ای) تشکیل شده است. ساختارهای کمکی: رباط جانبی شعاعی (واقع در سمت بیرونی کپسول مفصل آرنج، سر شعاعی را از هر دو جهت قدامی و خلفی احاطه کرده و به انتهای خلفی استخوان زند ختم می‌شود)، رباط جانبی اولنار (واقع در سمت داخلی مفصل آرنج، کپسول میانی مفصل آرنج، از کپسول مفصل آرنج شروع می‌شود. شکل بادبزنی تا انتهای خلفی اولنا) و رباط محیطی شعاعی (به شکل حلقه توزیع شده است و سر شعاعی را از دو طرف قدامی و خلفی احاطه می کند، یعنی سمت بیرونی، به انتهای خلفی رادیوس متصل است). صبر کن عمدتاً برای تقویت مفاصل عمل می کند. مفصل آرنج در بدن انسان یک مفصل مرکب معمولی است که طرفین قدامی و خلفی کپسول مفصلی نسبتاً نازک و شل هستند، در حالی که سمت چپ و راست نسبتاً سفت هستند. با این حال، آسیب‌های مفصل آرنج اغلب در اثر ضربه‌های خارجی یا فراتر از دامنه حرکتی طبیعی مفصل آرنج در حین ورزش، کار فیزیکی یا فعالیت‌های خارج از منزل ایجاد می‌شوند، که منجر به کشیدگی و پیچش بیش از حد مفصل آرنج و آسیب می‌شود. انواع متداول آسیب‌ها شامل آسیب‌های بافت نرم داخل مفصلی یا خارج مفصلی، پارگی اولنار آرنج، پارگی رباط جانبی شعاعی، پارگی کپسول مفصلی و حتی شکستگی است. علائم اصلی شامل درد آرنج، تورم و محدودیت حرکت مفصل است.
روش های توانبخشی بعد از عمل برای آسیب های مفصل آرنج چیست؟
1. درمان ثابت: بریس های ثابت معمولی مانند گچ، تسمه های مهار و بریس های ارتوپدی ثابت باید بعد از جراحی استفاده شوند. تثبیت ناحیه آسیب دیده بیمار، محدود کردن حرکت آنها، بهبود زخم نیز می تواند به طور موثر از آسیب ثانویه به مفصل آرنج بیمار جلوگیری کند و از وخامت بیشتر وضعیت بیمار جلوگیری کند.
2. درمان دارویی: پس از جراحی، می‌توان با توجه به شرایط بیمار داروهای مناسب برای بهبود بهبودی تجویز کرد، مانند داروهایی که باعث رشد بافت در بدن می‌شوند (عوامل رشد و غیره)، مسکن‌ها برای بیماران مبتلا به درد شدید، و داروهای ضدالتهاب برای برخی از بیمارانی که ممکن است پس از جراحی دچار التهاب و تورم شوند. این داروها می توانند به طور موثر درد، تورم و سایر علائم بیمار را کاهش دهند و از عوارض بعد از عمل مانند عفونت جلوگیری کنند. علاوه بر این، با توجه به وضعیت بهبودی بیمار، برخی از طب سنتی چینی و پمادهای موضعی که باعث گردش خون، رفع سکون خون، کاهش تورم و درد می‌شوند را می‌توان به طور مناسب تجویز کرد که می‌تواند تاثیری در پاکسازی مریدین‌ها، بهبود گردش خون و رفع رکود خون، بهبود زخم بیماران و بهبود عملکرد مفصل بعد از عمل داشته باشد.
3. فیزیوتراپی: بعد از جراحی می توان از برخی روش های فیزیکی برای فیزیوتراپی استفاده کرد، مانند تابش مایکروویو، طب سوزنی و موکسیباسشن، حجامت و غیره. با تحریک نقاط طب سوزنی یا بافت عضلانی، می تواند گردش خون موضعی را بهبود بخشد، چی و خون را هماهنگ کند، مریدین ها را لایروبی کند، و به بیمار کمک کند تا سرما و رطوبت بدن بیمار را تنظیم کند، بدن بیمار را از رطوبت خارج کند. توانایی خود-درمانی و مقاومت در برابر خود، فراهم کردن شرایط خوب برای بهبود زخم و در نتیجه بهبودی بیمار پس از عمل.
4. عادات سبک زندگی: پس از جراحی مفصل آرنج، بیماران باید عادات سبک زندگی خود را حفظ کنند، عمدتاً شامل عادات غذایی و روال روزانه. پس از جراحی، بیماران باید از خوردن غذاهای تند و محرک و همچنین برخی از غذاهای سرخ شده که می توانند باعث بهبودی ضعیف زخم شوند، خودداری کنند. بنابراین بیماران باید رژیم غذایی سبک داشته باشند، سبزیجات و میوه های تازه بیشتری مصرف کنند و ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن را به موقع تامین کنند. علاوه بر این، بیماران باید به طور معقولی با رژیم غذایی خود مطابقت داشته باشند و غذاهای پروتئینی بیشتری مصرف کنند. این غذاها می توانند به موقع مواد مغذی مورد نیاز بدن بیمار را تکمیل کنند، باعث رشد سلول های بافتی در بدن بیمار شوند و بهبودی بعد از عمل را تسریع کنند. بیماران همچنین باید عادات خواب خود را با زمان خواب حدود 7-8 ساعت حفظ کنند، عمدتاً به این دلیل که اندام ها و بافت های بدن انسان معمولاً در هنگام استراحت ترمیم می شوند و سپس نشاط را برای بدن فراهم می کنند. بنابراین خواب کافی می تواند ترمیم و بهبود زخم های بیمار را تسریع کند. التیام‌بخش. با این حال، برخی از بیماران ممکن است به دلیل نگرانی بیش از حد در مورد وضعیت خود دچار اضطراب و افسردگی شوند که منجر به کیفیت پایین خواب و حتی بی خوابی می شود. برای چنین بیمارانی می توانند از یک روانشناس برای مشاوره روانشناسی به موقع کمک بگیرند. آنها همچنین می توانند قبل از رفتن به رختخواب پاهای خود را خیس کنند یا یک لیوان شیر بنوشند که می تواند به طور موثر وضعیت خواب آنها را بهبود بخشد و کیفیت خواب را افزایش دهد.
درمان 5-فعالیت مفصل: پس از جراحی، بیماران می توانند با توجه به شرایط بدنی خود، تمرینات فعالیت مفصل آرنج را برای بهبود عملکرد مفصل آرنج انجام دهند. (1) تمرین کمانش: بیمار حالت نشسته اتخاذ می کند، سپس با داخل بازوی آسیب دیده رو به بدن می شود، سپس بازوی سالم را نگه می دارد و مچ دست دیگر را به سمت بیرون می کشد. دست ها در مقابل یکدیگر مقاومت می کنند و به تدریج جاذبه را افزایش می دهند و باعث می شود مفصل آرنج به آرامی به سمت داخل منقبض شود تا زمانی که بیمار درد خفیفی را تجربه کند. افزایش قدرت را متوقف کنید و سپس این وضعیت را برای 5-10 دقیقه، دو بار در روز حفظ کنید. بیمار همچنین می تواند از نوارهای الاستیک برای ورزش استفاده کند، با همین اثر. (2) تمرین کششی: بیمار حالت نشسته را اتخاذ می کند، آرنج خود را روی میز نگه می دارد و به آرامی بازوی جلویی خود را صاف می کند. سپس با توجه به توان ریکاوری و تحمل، بیمار می تواند به طور مناسب مقداری مواد را به دور مچ دست خود ببندد تا وزن دست های خود افزایش یابد و تمرینات بارگذاری انجام شود. در ابتدا، وزن می تواند از 0.5 کیلوگرم شروع شود، به تدریج افزایش یابد و سپس 1-2 بار در روز به مدت 5-10 دقیقه حفظ شود. (3) تمرین چرخشی: بیمار حالت نشسته را اتخاذ می کند، سپس بازوی جلویی خود را روی میز قرار می دهد، دمبل را با دست خود می گیرد و آن را به سمت چپ و راست می چرخاند. هر تلنگر باید به حدی برسد که می‌تواند تحمل کند، 20 بار تکرار شود و به تدریج تعداد تلنگرها افزایش یابد. (4) تمرین قدرتی اندام فوقانی: بازوها و دستان خود را صاف بکشید، با هر دو دست روی دیوار فشار دهید، سپس دیوار را به شدت فشار دهید، عضلات دست خود را دراز کنید، 30 ثانیه نگه دارید و این کار را تکرار کنید.
چگونه از آسیب مفصل آرنج جلوگیری کنیم؟
1. بهبود عادات غذایی می تواند با مصرف بیشتر ویتامین ها و کلسیم در رژیم غذایی، از آسیب دیدگی مفصل آرنج، کاهش از دست دادن کلسیم، حفظ سختی استخوان و مفاصل و حفظ فعالیت بافت های سلولی اطراف جلوگیری کند و در نتیجه از آسیب مفصل آرنج جلوگیری کند.
2. از آنجایی که اکثر بیماران مبتلا به آسیب های مفصل آرنج به دلیل ورزش و کار فیزیکی ایجاد می شوند، باید قبل از انجام فعالیت های فوق، تمرینات گرم کردن مناسب- انجام دهیم. برای محافظت از مفصل آرنج در حین ورزش از وسایل حفاظتی مناسب مانند پد آرنج و نوار ورزشی استفاده کنید. در حد اعتدال ورزش کنید و از وارد کردن فشار زیاد به مفصل آرنج خودداری کنید. اگر می‌خواهید تمرینات تحمل وزن{5}}را انجام دهید، باید به تدریج و با راهنمایی یک متخصص انجام شود. پس از ورزش، مفصل آرنج را ماساژ دهید و به تدریج میزان گرانش را افزایش دهید تا ترمیم رباط های مفصلی بهبود یابد.
3. عادات خواب خوب را حفظ کنید و از بیدار ماندن تا دیروقت خودداری کنید. دیر بیدار ماندن طولانی مدت می تواند فعالیت سلول های بافت اطراف مفصل آرنج را کاهش دهد که به راحتی می تواند باعث آسیب مفصل آرنج شود.
4. تا حد امکان از سیگار کشیدن و مصرف زیاد الکل پرهیز شود، زیرا مواد مضر موجود در تنباکو و الکل می تواند بر بدن تأثیر بگذارد و در نتیجه به عملکردهای مختلف بدن آسیب برساند، آمادگی جسمانی را بدتر کند و سختی مفاصل را در قسمت های مختلف بدن کاهش دهد و منجر به آسیب شود.
5. اگر متأسفانه مفصل آرنج آسیب دیده باشد، باید به سرعت در بیمارستان درمان شود. آن را به تنهایی در خانه انجام ندهید، زیرا ممکن است بهترین زمان درمان را از دست بدهد و آسیب مفصل آرنج را بدتر کند.
خلاصه: اگرچه مفصل آرنج یکی از آسیب پذیرترین مفاصل بدن انسان در برابر آسیب است و پیش آگهی درمان جراحی ایده آل نیست، اما به طور جدی بر بهبودی پس از عمل و زندگی روزمره بیماران تأثیر می گذارد. با این حال، بیماران می توانند از طریق دارودرمانی، ورزش درمانی، فیزیوتراپی و غیره که در بالا ذکر شد به بهبودی پس از عمل برسند که می تواند به طور موثری پیش آگهی بیماران را بهبود بخشد. علاوه بر این، می‌توانیم با روش‌های پیشگیری فوق، به طور موثری وقوع آسیب‌های مفصل آرنج را کاهش دهیم و بدنی سالم را حفظ کنیم. این همه برای عمومی شدن علم من است. امیدوارم بتواند به همه کمک کند.
زمان انتشار: 3 ژوئن، 2021 01:27:26.450Z منبع: "دنیای سالم" شماره 5، 2021 نویسنده: Gou Guangmao [مقدمه] مفصل آرنج یکی از مستعدترین قسمت های بدن انسان به آسیب دررفتگی است.
