اقدامات پیشگیری پرستاری برای خستگی پا:
(1) دوره بستر: اندامها را در حالت عملکردی نگه دارید و اجازه ندهید که پاها در هوا آویزان شوند. موقعیت را تغییر دهید ، هر 2 ساعت یکبار را تغییر دهید و اندامهای پایین را تنظیم کنید تا در هنگام دراز کشیدن خمش خفیف را حفظ کنید. یک کوسن نرم را روی پای خود قرار دهید ، لگن و زانو آسیب دیده را در حالی که صاف دراز کشیده است خم کنید و پا را روی کوسن قرار دهید تا محکم آن را فشار دهید. هنگام خوابیدن در کنار ، یک کوسن نرم باید در زیر پای آن قرار بگیرد و باید از پشت پشتیبانی شود. برای حفظ اندام تحتانی در حالت عملکردی ، زانو در قسمت همیپلژیک باید پشتیبانی شود و اطمینان حاصل شود که سمت همیپلیک در خارج نمی چرخد. در طول خواب ، از کفش درمانی پارچه ای می توان استفاده کرد که شامل تعمیر کفش های پارچه ای سمت تحت تأثیر عمودی بر روی نرده تخت بیمار است. هر شب قبل از رفتن به رختخواب ، پای سمت آسیب دیده در کفش قرار می گیرد و هر ساعت 2-3 را با جدا کردن آن از کفش ماساژ می دهد.
(2) حرکات اندام: خم شدن منفعل و حرکات پسوند بر روی اتصالات اندامهای فوقانی و تحتانی فلج انجام می شود ، در حالی که حرکات dorsiflexion بر روی اتصالات پا انجام می شود. هر مجموعه از حرکات دو بار در روز به مدت 15 بار انجام می شود. برای ترویج حرکت منفعل در سمت فلج ، حرکت اتوماتیک در سمت سالم نیز به همان روش عمل می کند. اگر حرکت منفعل کافی نباشد ، می توان از طرف سالم برای هدایت طرف آسیب دیده برای انجام حرکت منفعل استفاده کرد.
(3) دوره رختخواب: آموزش سواری ویلچر: پس از دوره حاد ، با اجازه پزشک ، آموزش سوارکاری ویلچر می تواند یک بار در روز به مدت 5 دقیقه شروع شود. اگر ویلچر پایدار باشد ، می توان زمان را تمدید کرد و فرکانس افزایش یافت. هنگام استفاده از ویلچر ، هر دو پا باید روی پدال ها قرار بگیرند. ایمنی بیمار باید مورد توجه قرار گیرد. بیمارانی که با ایمن سازی نیم تنه خود با کمربند ایمنی نمی توانند ثبات را در گردن خود حفظ کنند ، می توانند از صندلی های چرخدار با تخت استفاده کنند.
(4) آموزش نشسته: هدف قرار دادن بیمارانی که می توانند در یک ویلچر بنشینند ، این تمرین دو بار در روز انجام می شود ، با کف پا روی پدال های صندلی چرخدار و حفظ موقعیت عملکردی.
(5) دوره پیاده روی: هنگام استفاده از صندلی چرخدار یا نشستن ، آموزش dorsiflexion را با کف پا روی زمین انجام دهید. یک اسفنج {1}} cm بین تنها و زمین را برای آموزش dorsiflexion ، 10 بار در هر مجموعه ، دو بار در روز قرار دهید.
اقدامات پیشگیرانه برای آتروفی عضلات
1. پیشگیری از آتروفی عضلات از طریق تمرینات ورزشی فعال مانند نشستن ، ایستادن و تمرینات پیاده روی حاصل می شود. با توجه به این شرایط ، راهنمایی های مربوطه ، ماساژ ، Qigong و همچنین روش های تمرینی بدنی سنتی مانند Wuqinxi و Baduanjin انتخاب می شوند. روش تکالیف روزانه کاربردی تر و یادگیری آسان تر است. برای افراد مبتلا به اختلالات تحرک اندام فوقانی ، روش هایی مانند نوشتن ، پرتاب ، گرفتن توپ ، نواختن پیانو ، بافندگی و نواختن چرتکه ها می توان استفاده کرد. برای کسانی که تحرک اندام کمتری دارند ، می توان از روشهای آموزشی مانند دوچرخه سواری و خیاطی استفاده کرد.
2. آموزش عملکرد فعالیت بدنی را می توان به دو نوع تقسیم کرد: تمرین فعال و تمرین منفعل ، با محتویات مختلف مانند آموزش های ورزشی سنتی و آموزش کارهای روزمره. اگر اندام نازک و پژمرده باشد ، قادر به حرکت نباشد و قادر به پیاده روی نباشد ، می توان از تمرینات منفعل در یک حالت دروغگو در مرحله استراحت تخت استفاده کرد و در هر زمان موقعیت ها را تغییر داد تا از بروز "ناهنجاری ها" جلوگیری شود. پس از آن ، آموزش تمرین فعال مانند نشستن ، ایستادن و تمرینات پیاده روی اتخاذ می شود. با توجه به این شرایط ، راهنمایی های مربوطه ، ماساژ ، Qigong و همچنین روش های تمرینی بدنی سنتی مانند Wuqinxi و Baduanjin انتخاب می شوند. روش تکالیف روزانه کاربردی تر و یادگیری آسان تر است.
اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از سفتی مفصل
1. در مراحل اولیه شکستگی (در طی 2 هفته) ، بیماران می توانند برای انجام تمرینات انقباض ایزومتریک مچ پا و چهار سر ران از تاریخ کشش هدایت شوند. و زانو را ماساژ دهید تا تنش عضلات موضعی را تسکین دهد و از چسبندگی استخوان لگن جلوگیری کند و باعث سفتی مفصل زانو شود.
2. مرحله میانی شکستگی (هفته {1}} هفته) ، که در طی آن تورم و درد از بین می رود ، شکستگی نسبتاً پایدار است و دامنه ورزش می تواند به طور مناسب افزایش یابد. علاوه بر پروژه های ورزشی اولیه ، دامنه حرکت باسن و زانو نیز می تواند افزایش یابد. این روش شامل پدال زدن به تخت با پاهای سالم ، حمایت از تختخواب با هر دو دست ، بلند کردن باسن ، کشویی بدن پایین و تحت تأثیر چکش کشش به سمت بالا و پایین برای تقویت قدرت عضلات و دامنه حرکات لگن و زانو است.
در اواخر مرحله شکستگی (6 هفته بعد) ، شکستگی اساساً بهبود یافته است. پس از آزاد شدن کشش ، مفاصل ابتدا باید روی تخت حرکت کنند. روش به شرح زیر است: بیمار روی پشت خود قرار دارد ، اندام آسیب دیده را دراز می کند ، به آرامی بلند می شود و آن را پایین می آورد و این روند را تکرار می کند. یا روی پشت خود دراز بکشید ، بارها و بارها اندام آسیب دیده را خم کرده و صاف کنید ، و بعد از هفته 1-2 ، می توانید از عصا برای خارج شدن از رختخواب و پیاده روی بدون تحمل وزن استفاده کنید. همزمان با خارج شدن از رختخواب ، بیماران می توانند برای استفاده از داروهای سنتی چینی برای لکه دار شدن و شستن مفاصل زانو و مچ پا ، به منظور شلیک عضلات ، ترویج گردش خون ، کاهش تورم و بازگرداندن دامنه طبیعی مفاصل در مدت زمان کوتاه هدایت شوند.
